In de begindagen van computers waren hackers computernerds die vanuit de kelder van hun huis probeerden het netwerk van hun universiteit te crashen. Ze zijn inmiddels uitgegroeid tot professionele cybercriminelen die miljarden dollars van banken stelen (zoals de recente aanval op de Bank of Bangladesh) en complete infrastructuur, zoals oliepijpleidingen, platleggen. Het is moeilijk te geloven, maar cybercriminelen zijn tegenwoordig zeer gemotiveerde, goed georganiseerde en financieel sterke groepen met toegang tot de nieuwste technologie, die duidelijke doelen en agenda's hebben. Hun activiteiten variëren van het hacken van een openbaar e-mailaccount of de website van een kleine financiële instelling tot het platleggen van websites van overheidsorganisaties.
Met zoveel soorten hackers wordt het voor bedrijven lastig om te weten tegen wie ze precies vechten. Er wordt wel gezegd dat je, om je tegen de vijand te verdedigen, eerst die vijand moet kennen. Als het om hackers gaat, loont het om te weten welke soorten hackers er zijn die proberen gegevens van je organisatie te stelen. Laten we eens kijken hoe we deze cybervijanden beter kunnen begrijpen.
1. Beginners – Dit zijn mensen die nog niet zo lang bezig zijn. Ze beschikken niet over enorme middelen en gebruiken waarschijnlijk hooguit een professionele laptop. Ze hebben niet de expertise of de tools die nodig zijn voor zeer geavanceerde aanvallen . Meestal kunnen ze alleen systemen binnendringen die een zwakke beveiliging hebben. Een goed geïmplementeerd cybersecuritysysteem kan bescherming bieden tegen deze hackers.
2. Oplichters – Dit zijn degenen die je inbox volspammen met spam. E-mails over het winnen van een miljoen dollar, het erven van een grote som geld van een onbekende en sterk afgeprijsde producten (bijvoorbeeld een iPhone voor $1). Ze proberen goedgelovigen te lokken met een aantrekkelijk aanbod en vragen de lezer om geld over te maken om van de aanbieding gebruik te maken. Na de overschrijving hoor je niets meer van ze en is er geen manier om contact met ze op te nemen. De beste bescherming tegen dergelijke aanvallen is om voorzichtig te zijn bij het controleren van aanbiedingen. Als een aanbieding te mooi klinkt om waar te zijn, is het meestal nep.
3. Phishers – Het doel van deze groep is om gebruikers hun bank- of creditcardgegevens te ontfutselen, die ze vervolgens kunnen gebruiken om geld van het slachtoffer af te troeven. Sommige geavanceerde hackers maken een spiegelwebsite van legitieme instellingen, zoals banken, en bemachtigen zo de gebruikersnamen en wachtwoorden van nietsvermoedende gebruikers. Let bij het bezoeken van banken en andere websites goed op de URL die de site opent. Het is het beste om de websites van banken te bezoeken via de officiële URL in plaats van een link in een e-mail te volgen. Zorg er altijd voor dat er 'https' in de link staat wanneer u belangrijke informatie deelt.
4. Interne aanvallen – Men gelooft dat de gevaarlijkste en meest verwoestende aanvallen van binnenuit de organisatie komen. Vaak slaan medewerkers die in de organisatie werken (geweest) de regels over, stelen bedrijfsinformatie en delen deze met buitenstaanders voor persoonlijk gewin. Hoewel het om een kleine groep hackers gaat, kunnen ze de grootste schade aanrichten omdat ze volledige toegang hebben tot de interne informatie en weten dat deze waar is. De beste bescherming hier is ervoor te zorgen dat alle medewerkers alleen toegang hebben tot de noodzakelijke systemen en informatie en dat deze toegang regelmatig wordt gecontroleerd. Alle toegang moet worden geblokkeerd zodra een medewerker de organisatie verlaat.
5. Politieke groepering – Politieke hackers zijn niet geïnteresseerd in persoonlijk financieel gewin. Ze hebben grotere agenda's, zoals het destabiliseren van een regio of de commerciële activiteiten van een regio. Ze hacken kritieke systemen en richten schade aan. Zo werd de Iraanse kerncentrale getroffen door de worm Stuxnet, wat aanzienlijke schade aan de installatie veroorzaakte. Men vermoedt dat de worm specifiek is ontwikkeld om de Iraanse kernenergieambities te dwarsbomen. Wie denkt dat een kleine organisatie geen doelwit kan zijn van een dergelijke aanval, heeft het mis. In de huidige, sterk verbonden wereld is het destabiliseren van een economie vaak slechts een kwestie van het platleggen van alle internetbronnen, en kleine organisaties spelen daarin een cruciale rol. Hackers kunnen de computerbronnen van veel kleine organisaties gebruiken om grootschalige aanvallen in een regio uit te voeren.
6. Agenten van geavanceerde aanhoudende bedreigingen (APT-agenten) – Deze groep voert zeer gerichte aanvallen uit en wordt mogelijk gefinancierd door de staat. Daardoor beschikken ze over diepgaande technische vaardigheden en hebben ze toegang tot enorme computerbronnen. De Amerikaanse bewering dat Rusland zich bemoeide met de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 is een voorbeeld van zo'n aanval.
Cybercriminelen hebben, net als andere criminelen, verschillende achtergronden en intenties. Dat hun werkterrein anders is, maakt ze niet per se anders of gemakkelijker te identificeren en aan te pakken. Net als in de fysieke wereld zijn er ook in de cybersecurity meerdere beveiligingsmaatregelen nodig en is het essentieel om alert te blijven op criminelen die proberen het netwerk te infiltreren . In de cyberwereld is het van groot belang om de digitale beveiliging van een organisatie continu in de gaten te houden om grote verliezen in de toekomst te voorkomen.
Seqrite helpt bedrijven de IT-beveiliging te vereenvoudigen en de bedrijfsprestaties te maximaliseren. Ga voor meer informatie over onze producten en diensten naar onze website or
