Η τελευταία μορφή που έχει λάβει ο πόλεμος μεταξύ δύο χωρών είναι οι κυβερνοεπιθέσεις. Με απλά λόγια, μια κυβερνοεπίθεση είναι μια σκόπιμη εκμετάλλευση συστημάτων υπολογιστών, επιχειρήσεων και δικτύων που εξαρτώνται από την τεχνολογία. Ενώ δεν έχει ακόμη υιοθετηθεί διεθνώς σαφής ορισμός της κυβερνοεπίθεσης, αναφέρεται κυρίως σε ενέργειες ενός έθνους-κράτους για να διεισδύσει στους υπολογιστές ή τα δίκτυα ενός άλλου έθνους με σκοπό την πρόκληση ζημιάς ή διαταραχής. Ο αντίκτυπος αυτού του είδους των επιθέσεων αυξάνεται συνεχώς - σύμφωνα με τον πρώην διευθυντή της CIA, Λέον Πανέτα, η επόμενη μορφή πολέμου που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι ΗΠΑ ήταν ένα « Κυβερνο-Περλ Χάρμπορ ».
Οι καταβολές
Δεν υπάρχει κανένα μεμονωμένο περιστατικό που να πυροδότησε κυβερνοπόλεμο διεθνώς. Ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) θεωρεί τον ιό Morris ως έναν από τους πρώτους αναγνωρισμένους ιούς τύπου worm που επηρέασαν την νεοσύστατη κυβερνοϋποδομή του κόσμου το 1988. Ωστόσο, το «Stuxnet» θεωρείται ευρέως ως το πρώτο επιτυχημένο ψηφιακό όπλο στον κόσμο. Τον Σεπτέμβριο του 2010, η εγκατάσταση πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν στο Νατάνζ έπεσε θύμα αυτού που πιστεύεται ότι ήταν μια κοινή επίθεση από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την ονομασία « Επιχείρηση Ολυμπιακοί Αγώνες ». Η αποστολή περιελάμβανε την εναπόθεση ενός ιού υπολογιστή γνωστού ως Stuxnet στον χώρο μέσω ενός μολυσμένου USB stick. Ο κακόβουλος κώδικας φέρεται να κατέστρεψε το λογισμικό και το υλικό πολλών από τις φυγοκεντρικές μηχανές των εγκαταστάσεων, διακόπτοντας το πρόγραμμα πυρηνικής βόμβας της Τεχεράνης.
Ακόμη και πριν από αυτό, το 2007, η Ρωσία είχε εξαπολύσει μια μαζική επίθεση DDoS στην Εσθονία, η οποία είχε διακόψει την παροχή υπηρεσιών σε μεγάλους ιστότοπους και είχε διαταράξει την επικοινωνία σε ολόκληρη τη χώρα. Πολλά άλλα παρόμοια περιστατικά έχουν συμβεί έκτοτε και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα σταματήσουν να συμβαίνουν στο εγγύς μέλλον.
Διαβάστε περισσότερα: Τι καθιστά την κυβέρνηση ευάλωτη σε χάκερ;
Διαφορετικοί τύποι κυβερνοεπιθέσεων
Οι κυβερνοεπιθέσεις μπορεί να είναι διαφόρων τύπων. Ανάλογα με το πλαίσιο στο οποίο λαμβάνουν χώρα, μπορούν να χαρακτηριστούν ως κυβερνοεκστρατεία, κυβερνοπόλεμος ή κυβερνοτρομοκρατία. Η κυβερνοεκστρατεία από μόνη της χρησιμοποιείται γενικά από ένα κράτος για να επηρεάσει την αντίληψη των πολιτών μιας άλλης χώρας σχετικά με τις πολιτικές ή τις ενέργειες του πρώτου. Αυτό συνήθως δεν θεωρείται επιβλαβές ή επικίνδυνο, καθώς δεν είναι τίποτα περισσότερο από απλή προπαγάνδα.
Ο κυβερνοπόλεμος, ωστόσο, χρησιμοποιεί τεχνικές άμυνας και επίθεσης σε δίκτυα πληροφοριών και υπολογιστών που βρίσκονται στον κυβερνοχώρο, συχνά μέσω μιας παρατεταμένης κυβερνοεκστρατείας ή μιας σειράς συναφών εκστρατειών. Αρνείται την ικανότητα ενός αντιπάλου να κάνει το ίδιο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί τεχνολογικά πολεμικά μέσα για να επιτεθεί σε κρίσιμα συστήματα υπολογιστών ενός αντιπάλου.
Η κυβερνοτρομοκρατία, από την άλλη πλευρά, είναι «η χρήση εργαλείων δικτύου υπολογιστών για το κλείσιμο κρίσιμων εθνικών υποδομών (όπως ενέργεια, μεταφορές, κυβερνητικές λειτουργίες) ή για τον εξαναγκασμό ή τον εκφοβισμό μιας κυβέρνησης ή ενός άμαχου πληθυσμού». Αυτό σημαίνει ότι το τελικό αποτέλεσμα τόσο του κυβερνοπολέμου όσο και της κυβερνοτρομοκρατίας είναι το ίδιο: να προκληθεί ζημιά σε κρίσιμες υποδομές και συστήματα υπολογιστών που συνδέονται μεταξύ τους εντός των ορίων του κυβερνοχώρου.
Διαβάστε περισσότερα: Επιπτώσεις επιθέσεων κακόβουλου λογισμικού/ransomware σε κυβερνητικά δεδομένα
Πρόσφατες επιθέσεις
Οι τρεις μεγάλες δυνάμεις που έχουν χρησιμοποιήσει κυβερνοεπιθέσεις σε άλλες χώρες είναι οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα. Οι κατηγορίες ότι η Ρωσία επηρέασε τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016 έχουν προκαλέσει θύελλα σε όλο τον κόσμο και έχουν πλήξει το προεδρικό αξίωμα από την αρχή. Αλλά ούτε η Κίνα υστερεί. Μία από τις πιο γνωστές περιπτώσεις κινεζικής κυβερνοκατασκοπείας ήταν η « Titan Rain », η οποία ξεκίνησε το 2003. Αναφέρεται στο κύμα επιθέσεων σε αμυντικά δίκτυα των Ηνωμένων Πολιτειών που στόχευαν εμπιστευτικές πληροφορίες εθνικής ασφάλειας.
Οι ΗΠΑ έχουν επίσης εμπλακεί σε πολλές παρόμοιες επιθέσεις. Το 2013, οι αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε παραβιάσει τις προσωπικές της πληροφορίες σε κινεζικές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά προκάλεσαν παγκόσμια αναταραχή. Μάλιστα, πολλές χώρες έχουν παραπονεθεί για την αμερικανική πειρατεία και την ανάμειξη στις εσωτερικές τους υποθέσεις.
Πιθανά αντίμετρα
Υπάρχουν πολύ λίγα διαθέσιμα αντίμετρα σε περίπτωση κυβερνοεπιθέσεων. Η αποτροπή (όταν ένα έθνος πείθει τον εχθρό του ότι είναι πρόθυμο και ικανό να αντιδράσει σε κυβερνοεπιθέσεις χρησιμοποιώντας στρατιωτική δύναμη) είναι πιθανώς η μόνη λογική μέθοδος που θα μπορούσε να υιοθετήσει ένα έθνος-κράτος.
Ίσως η πιο αποτελεσματική λύση που θα εφαρμοστεί στο μέλλον είναι η διεθνής συνεργασία και οι συνθήκες. Όπως και με την κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών, οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις μπορεί τελικά να αναγνωρίσουν ότι ο κυβερνοπόλεμος είναι ένας αγώνας χωρίς τέλος και μπορεί να επιλέξουν απλώς να τον σταματήσουν ειρηνικά. Ωστόσο, αυτή η πιθανότητα φαίνεται απίθανη και είναι σαφές ότι οι εθνικές κυβερνήσεις πρέπει να αρχίσουν να δίνουν σοβαρή προτεραιότητα στην κυβερνοασφάλεια σε αυτήν την εποχή του πληροφοριακού πολέμου.
Ως συνεργάτης ασφάλειας IT για την επιχείρησή σας, Seqrite παρέχει ολοκληρωμένη ασφάλεια τελικών σημείων από προηγμένες κυβερνοαπειλές. Για να μάθετε περισσότερα, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας or
