Οι κίνδυνοι που θέτουν οι κυβερνοαπειλές δεν ήταν ποτέ τόσο εμφανείς όσο τώρα. Οργανισμοί υψηλού προφίλ έχουν πληγεί, έχει υπάρξει ζημία τόσο στη φήμη όσο και στην οικονομία, ενώ η αξία της επωνυμίας έχει πληγεί. Ένα πράγμα είναι σαφές: η κυβερνοασφάλεια δεν είναι πλέον απλώς ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσει το τμήμα πληροφορικής. Είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει ολόκληρος ο οργανισμός και, ως μέρος αυτού, το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει από την κορυφή, από το διοικητικό συμβούλιο.
Καταρχάς, τα στελέχη σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου πρέπει να κατανοούν με τι έχουν να κάνουν. Είναι ενδιαφέρον να σκεφτούμε τι είπε ο Robert S Muller, επίσημος διευθυντής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών (FBI), σε ένα συνέδριο για την κυβερνοασφάλεια το 2012: «Υπάρχουν μόνο δύο τύποι εταιρειών: αυτές που έχουν δεχτεί επίθεση από hacker και αυτές που θα δεχτούν. Και μάλιστα συγκλίνουν σε μία κατηγορία: εταιρείες που έχουν δεχτεί επίθεση από hacker και θα δεχτούν ξανά επίθεση από hacker».
Αντιμετώπιση των κυβερνοαπειλών σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για μια απελπιστική αιτία. Σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου, η κυβερνοασφάλεια πρέπει να θεωρείται ως μια συνεχής διαδικασία, όπου ο μετριασμός του κινδύνου έχει την ίδια σημασία με την πρόληψη. Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση και η διαχείριση του κινδύνου. Για να γίνει αυτό, τα ανώτερα στελέχη ενός οργανισμού πρέπει να εξετάσουν την επιχείρηση, το περιβάλλον της και να εντοπίσουν τους συγκεκριμένους κινδύνους που θέτουν οι κυβερνοαπειλές.
Διαβάστε περισσότερα: Κυβερνοασφάλεια: Ένα ζήτημα που θα συζητηθεί σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου
Μερικοί από τους παράγοντες απειλής κατά ενός οργανισμού είναι συνηθισμένοι. Μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Ransomware: Κακόβουλα προγράμματα που αναλαμβάνουν τον έλεγχο των συστημάτων του οργανισμού και απαιτούν πληρωμή για να επιστραφεί η πρόσβαση στον χρήστη.
- Σύνδεσμοι phishing: Παραπλανητικοί σύνδεσμοι με επίσημη εμφάνιση, οι οποίοι παρασύρουν κρυφά τους ανυποψίαστους υπαλλήλους να παρέχουν προσωπικά στοιχεία.
- Μη επιδιορθωμένο λογισμικό: Οι χάκερ ενδέχεται να στοχεύσουν τρωτά σημεία ασφαλείας σε λογισμικό που δεν έχει ενημερωθεί για να αποκτήσουν πρόσβαση σε συστήματα.
- Αδύναμοι κωδικοί πρόσβασης: Οι αδύναμοι κωδικοί πρόσβασης αποτελούν έναν εύκολο τρόπο για κακόβουλα άτομα να εισβάλουν σε συστήματα και να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα.
Τα παραπάνω αποτελούν απλώς μια ενδεικτική λίστα με ορισμένους από τους παράγοντες απειλής που πλήττουν μεγάλους και μικρούς οργανισμούς στην εποχή μας. Ωστόσο, σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου, οι εταιρείες μπορούν να δημιουργήσουν ένα σχέδιο κατά αυτών των απειλών, δημιουργώντας πολιτικές σε ολόκληρη την εταιρεία για την αντιμετώπισή τους. Για να δημιουργήσουν αυτές τις πολιτικές, τα ανώτερα στελέχη μπορούν πρώτα να καταρτίσουν μια λίστα με βασικές πληροφορίες και ευάλωτα περιουσιακά στοιχεία.
Μόλις καθοριστούν οι λεπτομέρειες σχετικά με τα ευαίσθητα περιουσιακά στοιχεία και άλλες βασικές πληροφορίες, το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός καθορισμένου συνόλου πολιτικών κυβερνοασφάλειας που θα βοηθήσουν τον οργανισμό να αντιμετωπίσει τις απειλές. Και πάλι, η ακριβής φύση της πολιτικής θα διαφέρει από οργανισμό σε οργανισμό, αλλά ορισμένες βασικές πολιτικές που μπορούν να συζητηθούν και να οριστούν είναι:
1. Πολιτική Χρήσης: Αυτή η πολιτική μπορεί να καθορίσει τα διαφορετικά δικαιώματα χρήσης που επιτρέπονται στους υπαλλήλους. Μπορεί να ασχοληθεί με θέματα όπως η περιήγηση στο διαδίκτυο, η λήψη, η χρήση συνημμένων κ.λπ. Η θέσπιση αυτής της πολιτικής θα διασφαλίσει ότι οι υπάλληλοι μπορούν να παρακολουθούνται και να μην λογοδοτούν για οποιαδήποτε παράλογη χρήση.
2. Πολιτική Απομακρυσμένης Χρήσης: Αυτή η πολιτική μπορεί να καθορίσει τη θέση της εταιρείας απέναντι στην απομακρυσμένη εργασία, η οποία μπορεί να είναι επωφελής για τους εργαζομένους, αλλά μπορεί να ενέχει κινδύνους για την ασφάλεια. Αυτή η πολιτική θα πρέπει να περιγράφει εάν οι εργαζόμενοι μπορούν να χρησιμοποιούν προσωπικές συσκευές για επίσημη εργασία και τα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να λαμβάνονται.
3. Πολιτική Εκπαίδευσης Εργαζομένων: Αυτή η πολιτική θα καθορίσει τη διαδικασία εκπαίδευσης των εργαζομένων σχετικά με διάφορες πτυχές της κυβερνοασφάλειας. Αυτό θα διασφαλίσει την ευαισθητοποίηση ολόκληρου του οργανισμού σχετικά με τις απειλές.
Με βάση τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου, οι οργανισμοί μπορούν να σκεφτούν την εφαρμογή λύσεων ασφαλείας όπως: Seqrite'S Ασφάλεια τελικού σημείου (EPS) για προστασία από απειλές. Το EPS παρέχει ένα πρόσθετο επίπεδο προστασίας από μια σειρά από τις απειλές που περιγράφονται παραπάνω μέσω λειτουργιών όπως ο Προηγμένος Έλεγχος Συσκευών, ο Έλεγχος Εφαρμογών, το Φιλτράρισμα Ιστού και η Διαχείριση Περιουσιακών Στοιχείων.
Ως συνεργάτης ασφάλειας IT για την επιχείρησή σας, Seqrite παρέχει ολοκληρωμένη ασφάλεια τελικών σημείων από προηγμένες κυβερνοαπειλές. Για να μάθετε περισσότερα, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας or
